مطرح شدن بحث نظارت بین المللی بر انتخابات مجلس هشتم شورای اسلامی اگر چه نشان دهنده وجود نگرانی و دغدغه های مشترکی درباره برگزاری سالم این انتخابات است اما به هر حال این مسئله به هیچ وجه در شـان نظام جمهوری اسلامی نیست که ناظران خارجی و بین المللی بر روند انتخابات داخلی آن نظارت کنند. نظارت نهادهای بین المللی بر انتخابات مجلس هشتم یا در انتخابات دیگری در ایران توهین به ملت و نظام جمهوری اسلامی ایران است.

مطرح شدن این بحث پرسشی اساسی را هم موجب می شود که نظارت بین المللی بر انتخابات در کدام کشور و در چه زمانی در سلامت آن انتخابات اثر مثبت داشته که حالا قرار باشد بر انتخابات ایران تاثیر گذار باشد ؟ این یک خوش خیالی مفرط است که نهادهای خارجی و بین المللی بتوانند سلامت انتخابات یک کشور را تامین و تضمین کنند .

پیشنهاد نظارت بین المللی بر انتخابات مجلس هشتم که اخیرا" مطرح شده یک ژست تبلیغاتی است که شائبه محتاج بودن نیروهای سیاسی به کمک بیگانگان را ایجاد می کند و این تلقی را به وجود می آورد که عده ای قصد دارند خود را نزد خارجیان موجه جلوه دهند . در حالی که اصلاح طلبان و فراتر از آنان کل نیروهای سیاسی داخلی ، هیچ نیازی به این امر و اینکه برای اثبات وجود دموکراسی از این روش استفاده کنند ندارند .

مگر نهادهای بین المللی برای کشور لبنان و برقراری ثبات و امنیت در این کشور چه کرده اند ؟ یا اینکه کشورهای غربی برای برقراری دموکراسی در پاکستان به عنوان کشوری که ارتش و نیروهای نظامی آن ، هر زمان که اراده کنند دست به کودتا می زنند و ترورهای وحشتناک سیاسی در آنجا بیداد می کند چه کمکی کرده اند؟

 که اگر روزی فرارسد که ما از شورای نگهبان و نهادهای نظارتی و اجرایی به صورت کامل نا امید شویم ، باز هم نباید دست نیاز به سوی خارجی ها دراز کنیم بلکه باید در درون کشور و نظام به دنبال راه حل باشیم ، وجود نهادهایی همچون رهبری ، روحانیت ، مرجعیت ، مجلس خبرگان و نیزبسیج مردم در آن شرایط راهگشا خواهد بود .

البته افرادی که چنین پیشنهادی داده اند ، احساس می کنند مورد ظلم واقع شده اند اما احقاق حق به چنین روشی نه ممکن است و نه مطلوب . مجموعه نیروهای سیاسی و بویژه اصلاح طلبان باید با قاطعیت حق خود را مطالبه کنند و خود قادر به دفاع از حقوق مشروع خود باشند نه اینکه خدای ناکرده محتاج اجنبی شوند . در اینجا یک سوال مطرح می شود که چرا در انتخابات ریاست جمهوری نهم از این ابزار ها استفاده نشد یا چرا این مکانیسم ها به کار نیامدند ؟ در پاسخ باید گفت که در هر انتخاباتی درصدی تخلف و نارسائی وجود دارد که ممکن است حتی اصل انتخابات را زیر سوال ببرد ، انسجام و اتحاد نیروهای سیاسی برای کاهش مشکلات بسیار کارساز است که متاسفانه در انتخابات ریاست جمهوری نهم هر دو جناح سیاسی عمده کشور آنچنان دچار تفرقه و تشتت بودند که امکان استفاده از ابزارهای نظارتی ملّی بوجود نیامد .

بهر حال حفظ هویت ایرانی و انقلابی ایجاب میکند که در بدترین شرایط هم که از رفتار یکدیگر کله مند می شویم ، به بیگانگان پناه نبریم .

لذا ما کاملا" با نظارت بین المللی بر انتخابات مخالف هستیم و آن را توهین به ملّت بزرگ ایران و جمهوری اسلامی می دانیم از این رو سعی می کنیم با تکیه بر مسائلی مانند افزایش کمی و کیفی ناظران در شعب اخذ رای ، تعامل و رایزنی با مسئولان اجرائی و نظارت و نیز استفاده از ظرفیت های قوه قضائیه به عنوان قوه ای مستقل با ریاستی شجاع و دارای شان علمی و فقهی بالا و نیز برخورداری از قضات مستقل ، سلامت انتخابات را محقق کنیم .

در پایان تاکید بر این نکته ضروری است که تا کنون برگزاری انتخابات در ایران از سلامت خوبی برخودار بوده است و جز در مواردی معدود مشکل عمده ای وجود نداشته است . امیدوارم دولت نهم هم بتواند در انتخابات پیش رو امانت داری کامل را به نمایش بگذارد .